Алькагольныя міты


ПРАЎДА І МАНА


Дзеяньне алькаголю ва ўсіх утрымоўваючых яго напоях, то бок гарэлцы, лікёрах, вінах, піве і гэтак далей, на арганізм увогуле падобна зь дзеяньнем наркатычных рэчываў і тыповых ядаў, як хляраформ, эфір, опій і падобных да іх.

Цяпер можна лічыць цьвёрда ўсталяваным, што п’янства трымаецца на хлусьні, а цьвярозасьць на праўдзе. Але мана, па-ранейшаму застаецца ўпадабанай зброяй тых, хто нас зьнітоўвае і кожны, хто вырашыў пайсьці па ступнях цьвярозасьці, стала знаходзіцца пад прыцэлам праціўнікаў цьвярозасьці, якія выкарыстоўваючы наяўныя ў іх распараджэньні сродкі масавай інфармацыі, падносяць ілжывыя зьвесткі аб алькаголі.

Няма такога пытаньня ў алькагольнай праблеме, якое б гэтыя людзі не сказілі і не паставілі б так, як ім выгодна. Вось чаму патрэбна быць узброеным ведамі праўды па ўсёй праблеме і не паддавацца на іх правакацыі. Мы павінны таксама ведаць і тую ману, якую гэтыя людзі часьцей за ўсё выкарыстоўваюць.

Хто ж гэтыя людзі, а дакладней нелюдзі, якія зацікаўленыя ў тым, каб мы пілі?

Гэта першым чынам уладальнікі алькагольнай вытворчасьці, якія атрымліваюць найвялізнейшыя прыбыткі пры найменшых выдатках. Уладальнікі гэтых прыбыткаў, жадаючы іх прымножыць, усё робяць для таго, каб гэтая злачынная крыніца не вычэрпвалася. Тыя ж, хто спажывае такі атрутны прадукт, старанна працуюць на гэтых, далёка не бязгрэшных людзей.

Другой, не меней важнай групай, якая губіць народ дзеля сваіх нізінных інтарэсаў, зьяўляюцца тыя прадстаўнікі ўлады, якія лічаць, што "п'яным народам лягчэй кіраваць", "п'яны народ лягчэй абабраць і разбурыць", "п'яны народ лягчэй разьяднаць, раскласьці і зьнішчыць". Бо яны ведаюць, што п’яны народ лягчэй дазволіць разбураць цэрквы і гістарычныя помнікі, зьневажаць рэлігію, ліць бруд на гісторыю сваёй Радзімы, зьнішчаць сам народ.

Таму гэтыя групы выкарыстоўваюць усе сродкі масавай інфармацыі для таго, каб давесьці патрыятычнасьць іхдзеяньняў. А так як п’янства вельмі цяжка апраўдаць, то ўсё: друк, радыё, тэлебачаньне - проста замоўчваюць гэтую праблему, як быццам ад віна і тытуню не гіне ў краіне дзясяткі тысяч людзей штогод. Паглядзіце праграму, што Вы чытаеце штодня. Ці ёсьць тамака хоць адзін пункт, датычны праблемы, ад якой у асноўным мы перажываем генацыд, калі ў краіне памірае больш, чым нараджаецца, чаго ніколі не было ў Беларусі ў мірны час за ўсю тысячагадовую гісторыю. У сродках масавай інфармацыі Вы не сустрэнеце ўказаньняў на тое, што больш за ўсё ў крамах і ларках, якія працуюць ці ледзь не круглыя суткі, прадаецца тытунёвых і алькагольных вырабаў. Чым шырэй ідзе прапаганда сьпірту і тытуню, тым хутчэй ідзе разбурэньне краіны, згаленьне і згуба народу. Уся гэтая кампанія для прапаганды сваіх ідэй па зьнітоўваньні народа выкарыстае цэлае войска п’ючых людзей, якія дружна і бясплатна агітуюць за пашырэньне віннай і тытунёвай прадукцыі, баючыся, што яны пазбавяцца гэтай атрутнай вадкасьці, якая руйнуе іх мозг, вынішчае маральнасьць, забівае патрыятызм і пакінула ў зьбяднелым розуме адно жаданьне - выпіць.

Што ж выкарыстоўваюць гэтыя злачынцы, для таго, каб давесьці, што чорнае ёсьць белае, што ядавітае рэчыва - ня толькі бясшкодна, але нават карысна і неабходна для чалавека і грамадзтва? Адказ просты: самую бессаромную і самую злачынную хлусьню!

Мы маем усе падставы сьцьвярджаць, што п'янства і тытунепаленьне трымаецца на хлусьні, якую пад усякай падставай падносяць народу. Варта толькі пітушчаму чалавеку сказаць праўду, аб алькаголі і тытуню, але сказаць так, каб ён гэтай праўдзе паверыў, і чалавек назаўжды кідае піць.

Але, на жаль, праўду аб гэтым мы не чуем. Усе сродкі масавай інфармацыі, у тым ліку кіно, тэатар і нават літаратура - дружна прапагандуюць ману, падтрымліваючы гэтыя шкодныя звычкі на самым высокім узроўні.

Нашая мэта - сказаць людзям праўду аб алькаголі, а таксама паказаць на асобныя прыклады хлусьлівых аргумэнтаў, якімі часьцей за ўсё алькагольныя прапагандысты стараюцца атлуміць слабых людзей і не выпусьціць іх з алькагольных сетак.

Паспрабуем аднавіць ісьціну аб віне і паказаць, дзе праўда, дзе - мана. Давайце заменім элемэнты ілжывай праграмы на праўдзівыя. Думаю, што цяжка нават пералічыць, колькі маны і зману, падтасаваных фактаў і зьвестак паўстала вакол алькаголю і тытуню за час іх існаваньня. І ўсе галоўныя элемэнты мы пастараемся замяніць.


 

У сувязі з тым, што аб алькаголі як лячэбным сродку дагэтуль распаўсюджваецца шмат хлусьлівых меркаваньняў, пастараемся асьвятліць пытаньне больш падрабязна.

Цяжка знайсьці большае зло, чым алькаголь, якое так упарта і бязьлітасна хвалявала здароўе мільёнаў людзей, так рэзка руйнавала ўсе тканкі і органы, прыводзячы ў рэшце рэшт да раньняй сьмерці. Цяжкія наступствы спажываньня алькаголю надыходзяць не адразу. Хвароба ўзмацняецца паступова, і нават тады, калі хворы гіне, чыньнік тлумачаць чымсьці іншым.

Таму вельмі нешматлікія, а можа быць, нават ніхто з хворых, якія захварэлі па віне алькаголю, разумеюць, у чым чыньнік іх цяжкай хваробы. Аб гэтым лепш усіх ведаюць хірургі і патолягаанатамы...


МАНА: Алькаголь - харчовы прадукт.

ПРАЎДА: "Алькаголь - наркотык, які падрывае здароўе насельніцтва", гэта выпіска з рашэньня Сусьветнай Арганізацыі Аховы здароўя (САЗ) 1975 г. Гэтае палажэньне знаходзіцца ў поўнай адпаведнасьці з навуковым азначэньнем алькаголю, якое дадзена ў працах выбітных сусьветных навукоўцаў. Падрабязьней

 

МАНА: Сьпіртныя "напоі" асабліва неабходныя ў халодным клімаце.

ПРАЎДА: Пры паніжэньні сярэднегадовай тэмпэратуры на 5°С у 10 разоў павялічваецца небясьпечнае ўзьдзеяньне алькаголю на чалавечы арганізм. Улічваючы наш зімны клімат, мы павінны ведаць, што наш народ для свайго самазахаваньня павінен быць цьверазейшым, чым іншыя народы, якія жывуць у цяплейшых кліматычных зонах. Падрабязьней

 

МАНА: Гарэлка - лепшы сродак ад грыпу. Добрая порцыя віна - і грыпу як не было.

ПРАЎДА: Француская Акадэмія навук адмыслова правярала гэтае народнае павер'е і давяла, што алькаголь ніякага ўплыву на вірусы грыпу, як і на іншыя вірусы, не аказвае і ня можа служыць лячэбным сродкам. Наадварот, паслабляючы арганізм, алькаголь спрыяе частым захворваньням і цяжкай хадзе любых інфэкцыйных хваробаў. Падрабязьней

 

МАНА: Умеркаваныя дозы сьпіртнога бясшкодныя.

ПРАЎДА: Для алькаголю, як наркотыку, не існуе бясшкодных доз, як і для морфію, гераіну і іншых наркотыкаў, прызначальных толькі лекарамі ў вельмі малых дозах і на кароткі тэрмін, то бок на 1-2 дня. Інакш, як і ад алькаголю, узьнікае наркатычная залежнасьць, чалавек становіцца наркаманам і ня можа жыць без яго, выракаючы сябе на згубу. Падрабязьней

 

МАНА: Каньяк і гарэлка пашыраюць сасуды. Пры болях у сэрцы - гэта лепшы сродак.

ПРАЎДА: Параза сардэчна-сасудавай сыстэмы пры ўжываньні сьпіртных напояў назіраецца ў выглядзе алькагольнай гіпэртаніі або ў паразе міякарда. Гіпэртанія ў пітушчых узьнікае ў выніку парушэньня рэгуляцыі сасудавага тонусу, абумоўленага таксычным дзеяньнем этылявага сьпірту на розныя аддзелы нэрвовай сыстэмы. Падрабязьней

 

МАНА: Трэба выпіць з "устатку", для апэтыту, пры болях у страўніку, язьве.

ПРАЎДА: Пры прыёме ўнутр пакутуе першым чынам страўнік. І чым мацней алькагольныя вырабы, тым цяжэй працякае параза. Пад уплывам алькаголю адбываюцца глыбокія зьмены ва ўсім жалезістым апараце стрававальнага канала. Залозы, разьмешчаныя ў сьценцы страўніка і выпрацоўваючыя страўнікавы сок, які ўтрымлівае пэпсін, саляную кіслату і розныя энзымы, неабходныя для пераварваньня ежы, пад уплывам раздражненьня спачатку вылучаюць шмат сьлізі, а затым і атрафуюцца. Узьнікае гастрыт, які, калі ня ўхіліць чыньнік і не лячыць, можа перайсьці ў рак страўніка. Падрабязьней

 

МАНА: Шкодна піць дужыя сьпіртовыя напоі, а дарагія сухія віны піць карысна.

ПРАЎДА: У Францыі ўжываюць галоўным чынам вінаградныя віны. Па меркаваньні некаторых "навукоўцаў" яны зьяўляюцца карыснымі. У Фінляндыі ўжываюць пераважна дужыя напоі. Тым ня менш, цыроз печані ў Францыі сустракаецца ў шмат разоў часьцей, чым у Фінляндыі. Чаму? Падрабязьней

 

МАНА: Віно здымае напругу, таму ў сьвята і ў дзень адпачынку неабходна выпіць.

ПРАЎДА: Віно стварае ілюзію здыманьня напругі. На самой жа справе напруга ў мозгу і ва ўсёй нэрвовай сыстэме захоўваецца, і калі мінуе хмель, напруга аказваецца яшчэ большай, чым да прыняцьця віна… Але да гэтага дадаецца яшчэ паслабленьне волі і разьбітасьць. У грамадзкім сэнсе, найболей небясьпечным і далёка ідучым наступствам ужываньня сьпіртных напояў зьяўляецца тое, што яны расслабляюць і хвалююць звычку да працы і вельмі рана парушаецца нармалёвая патрэбнасьць працаваць. Падрабязьней

 

МАНА: Віно неабходна прымаць "для весялосьці".

ПРАЎДА: П’янай весялосьці няма і быць не можа ў навуковым і разумным сэнсе гэтага стану. П’яная "весялосьць" ёсьць не што іншае, як узрушанасьць пад наркозам. Першая стадыя наркозу, стадыя ўзрушанасьці, якую хірургі назіраюць паўсядзённа пры дачы хвораму іншых наркатычных сродкаў (эфіру, хляраформу, морфію і інш.), тых, што па сваім дзеяньні тоесны з алькаголем і гэтак жа, як алькаголь, ставяцца да наркотыкаў. Падрабязьней

 

МАНА: Калі піць "культурна", то ў гэтым няма нічога дрэннага. У "культурным" вінапіцьці схаваны ключ да вырашэньня ўсёй алькагольнай праблемы.

ПРАЎДА: Культура, розум, маральнасьць - усё гэта функцыі мозгу. І каб растлумачыць усю абсурднасьць прапановы "піць культурна", трэба, хоць бы сьцісла, пазнаёміцца з тым, як алькаголь дзейнічае на мозг. Падрабязьней

 

МАНА: Усё зло, якое прычыняецца сьпіртнымі вырабамі, адносіцца да алькаголікаў. Гэта алькаголікі пакутуюць, у іх усе зьмены, а ў пітушчых умерана гэтых зьменаў няма.

ПРАЎДА: Спробы аднесьці шкодны ўплыў алькаголю толькі да тых, хто прызнаны алькаголікам, цалкам ня верна. Зьмены, што адбываюцца ў мозгу пад уплывам алькаголю, узьнікаюць пры ўжываньні алькаголю ў любых дозах. Ступень гэтых зьменаў залежыць ад колькасьці алькагольных напояў і ад частаты іх прыёмаў, па-за залежнасьцю ад таго, ці ставіцца гэты чалавек проста да так званых пітушчых або да алькаголікаў. Падрабязьней

 

МАНА: Невялікія дозы алькаголю, калі канцэнтрацыя яго ў крыві не перавышае пэўны ўзровень, ня шкодныя і дапушчальныя як на вытворчасьці, так і на транспарце.

ПРАЎДА: Дасьледаваньні чэхаславацкіх навукоўцаў паказалі, што кружка піва, выпітая шафёрам перад выездам, павялічвае колькасьць аварый у 7 разоў, прыём 50 грамаў гарэлкі - у 30 разоў, а прыём 200 грамаў гарэлкі - у 130 разоў у параўнаньні зь цьвярозымі шафёрамі. Аніякай "дапушчальнай" канцэнтрацыі сьпірту ў крыві, якая нібы не аказвае істотнага ўплыву на частату аварый на транспарце, не існуе. Падрабязьней

 

МАНА: Ад віна не паміраюць. Прыкладам, у Расеі ўжо тысячу гадоў п'юць, а яна ўсё пашыраецца, народ не вымірае, а яго становіцца больш.

ПРАЎДА: У Расеі душавое спажываньне ва ўсе стагодзьдзі было самым нізкім з усіх прамысловых разьвітых краін. Узровень спажываньня вагаўся хвалепадобна, але ён заставаўся заўсёды на самым нізкім узроўні ў сьвеце. Але у сувязі з тым, што ўжываліся мацнейшыя напоі, п'яных на вуліцы можна было сустрэць больш, чым, скажам, у Францыі або Італіі, дзе душавое спажываньне было шмат вышэй. Падрабязьней

 

МАНА: Сухія віны карысныя, "умеркаваныя" дозы бясшкодныя, "культурнае" вінапіцьце - ключ да вырашэньня алькагольнай праблемы. Пачатая ў былым СССР з канца 50-х і пачатку 60-х гадоў прапаганда "умеркаваных" доз разгарнулася энэргічна. У прамовах і артыкулах праймала, што спажываньне алькаголю ці ледзь не дзяржаўная ўсталёўка і яна не падлягае зьмене. Усё пытаньне складаецца ў барацьбе з празьмернасьцямі, са злоўжываньнем, гэта значыць з алькагалізмам.

ПРАЎДА: Кожнаму адукаванаму чалавеку зразумела, што змагацца з алькагалізмам, не змагаючыся з ужываньнем алькаголю, бессэнсоўная рэч. Улічваючы, што алькаголь гэта наркотык і пратаплязматычны яд, спажываньне яго непазьбежна прывядзе да алькагалізму. Весьці барацьбу з п'янствам, не забараняючы спажываньне алькаголю, раўнасільна змаганьню з забойствамі падчас вайны. Гаварыць, што мы не супраць, мы за віно, але мы супраць п'янства і алькагалізму - гэтае такое ж ханжаства, як калі б палітыкі гаварылі, што мы не супраць войны, мы супраць забойстваў на вайне. Паміж тым, цалкам ясна, што калі ідзе вайна, будуць і параненыя і забітыя, што калі мае месца спажываньне сьпіртных напояў, то будуць п'яніцы і алькаголікі. Не разумець гэтага могуць толькі тыя, хто цалкам атруціў свой мозг алькаголем, або тыя, хто здаволены цяперашнім становішчам спраў, хто жадаў б "стабілізацыі дасягнутага ўзроўню спажываньня". Падрабязьней

 

МАНА: Вытворчасьць і продаж алькаголю выгодныя для дзяржавы.

ПРАЎДА: Буйнейшы савецкі эканаміст, ляўрэат Ленінскай прэміі, акадэмік Струмілін З.Г. у сваім артыкуле "Гаспадарчы разьлік і праблемы коштаўтварэньня" пісаў, што "...гандаль ядамі, хай і па самых высокіх коштах, здабываючы спадарожна і дадатковы звышпрыбытак за кожнае новае атручваньне, - гэта такі занятак, зь якім нельга ніяк зьмірыцца. Бо не гандлюем жа мы такой атрутай, як опіюм або гераін, хоць за іх псыхічнахворыя людзі гатовыя плаціць яшчэ даражэй, чым за гарэлку і сьпірт. Падрабязьней

 

МАНА: Калі спыніць продаж алькагольных напояў, няма чым будзе плаціць працоўным і служачым зарплату.

ПРАЎДА: Цяжка знайсьці больш забойную характарыстыку эканоміцы дзяржавы, чым гэтае меркаваньне прафанаў. Гэтак лічыць - глыбокая памылка. Разьлікі акадэміка З.Г.Струміліна, інжынэра І. А. Краснаносава і іншых паказваюць: алькагольныя напоі прыносяць агульныя эканамічныя страты народнай гаспадарцы. Па разьліках эканаміста Б. І. Ісакава, кожны рубель, атрыманы за алькаголь, нясе 4-5 рублёў страты. Падрабязьней

 

МАНА: Некаторыя адмыслоўцы падкрэсьліваюць ролю алькаголю як пажыўнага рэчыва.

ПРАЎДА: Безумоўна, пры яго ўжываньні вылучаецца значная колькасьць энэргіі, роўнай 7 калёрыям з грама чыстага сьпірту. Аднак гэтая энэргія растрачваецца немэтазгодна. Алькаголь ідзе не на стварэньне, як бялкі, тлушчы і вугляводы, а на згараньне. Падрабязьней

 

МАНА: Калі пачынаеш пераконваць, што спажываньне алькаголю нічога не прыносіць, акрамя шкоды, то шматлікія, нават згаджаючыся з асноўнымі палажэньнямі аб шкоднасьці віна, усё ж прапануюць такі аргумэнт: а як жа можна ня выпіць, напрыклад, на вясельлі!?

ПРАЎДА: Справа ў тым, што менавіта на вясельлі спажываньне алькаголю асабліва шкодна і нават злачынна. У той дзень, калі ўтворыцца сямья, пачынаецца новае жыцьцё і адбываецца зараджэньне жыцьця будучага чальца сямьі - у гэты час спажываць сьпіртныя напоі проста блюзьнерства і цяжкае злачынства. Падрабязьней

 

МАНА: Калі захачу, тады і кіну піць.

ПРАЎДА: Так гаварылі, пачынаючы піць, усе п'яніцы і алькаголікі. Яны і зараз гэта паўтараюць. Гэтыя людзі ня могуць "захацець". І мільёны з тых, хто, пачынаючы піць, паўтараў гэтыя словы, скочваюцца па сьлізкай дарожцы да прымусовага лячэньня і псыхіятрычнай лякарні. Беручы першую чарку ў рукі, кожны павінен разумець, да чаго вядзе той шлях, на які ён становіцца. Гэта шлях злачынстваў і цяжкіх выпрабаваньняў, шлях разбурэньня сямьі і грамадзтва, шлях згубы чалавецтва. Ня кожны дойдзе да злачынства, але кожны пітушчы гэтаму спрыяе, вольна або мімаволі, і зьяўляецца кандыдатам у алькаголікі! Падрабязьней

 

МАНА: Сухі закон нідзе ніякага нажытку не прыносіў і прынесьці ня можа. У ЗША яго ў свой час увялі, але хутка адмовіліся з прычыны неэфэктыўнасьці. У Расеі таксама, гавораць, быў уведзены сухі закон, але доўга не пратрымаўся, так як нажытку ад яго не было. Сталі больш турыць самагонку, павялічылася кантрабанда алькаголю з-за межы і гэтак далей.

ПРАЎДА: Гістарычная праўда: у 1914 годзе ўжо ў перадпачатку і нават у пачатку вайны пад ціскам грамадзкіх патрыятычных сілаў быў выдадзены царскі ўказ аб забароне вытворчасьці і продажу ўсіх відаў алькагольнай прадукцыі на ўсёй тэрыторыі Расеі. Аб тым, які дабратворны ўплыў на ўсе бакі жыцьця народа і дзяржавы аказаў гэты закон маецца строга аб'ектыўная навуковая літаратура. Таму тыя, хто піша, што ён "не прынёс нічога добрага " проста нахабна ілгуць. Насамрэч краіна адразу ж ажыла: рэзка зьнізілася злачыннасьць, рэзка зьнізілася колькасьць п'яніц і псыхічных хворых. Падрабязьней

 

МАНА: Указ 1985 году прывёў да таго, што людзі сталі больш ужываць самагонку і сурагаты, паўсталі перабоі з цукрам, так як зь яго сталі турыць самагонку, сталі секчы вінаграднікі, за гарэлкай паўсталі чэргі, якія ганьбавалі краіну... Па віне гэтага Указу краіна за пяцігодку недаатрымала ў бюджэт больш 30 мільярдаў рублёў.

ПРАЎДА: Душавое спажываньне алькаголю зьнізілася па розных рэгіёнах ад 2 да 5 разоў. Упершыню за шматлікія гады на працы перасталі піць і жонкі ўбачылі дома цьвярозых мужоў. Не па слыху, які быў распаўсюджаны алькагольнай мафіяй, а па статыстычных дадзеных, самагонкі сталі турыць менш, атручваньняў сурагатамі стала менш. Падрабязьней

 

Калі пітушчы чалавек не патрапіў у аўтамабільную катастрофу, не зьлёг у лякарню з крывацёкам або захворваньнем страўніка, не загінуў ад інфаркту або гіпэртаніі, - ён часта становіцца інвалідам ад якой-небудзь бытавой траўмы альбо з-за бойкі, бо пітушчы чалавек абавязкова, як гавораць, знойдзе чыньнік, ад чаго стаць інвалідам або памерці дачасна. Па дадзеных САЗ, сярэдняя працягласьць жыцьці п’яніц на 15-17 гадоў менш сярэдняй працягласьці жыцьця, якая, як вядома, падлічваецца з улікам пітушчых, калі ж параўнаць з непітушчымі, то розьніца будзе яшчэ большай.

БЫЎ ЯН, СТАЎ БАЛВАН...