МАНА: Калі пачынаеш пераконваць, што спажываньне алькаголю нічога не прыносіць, акрамя шкоды, то многія, нават згаджаючыся з асноўнымі палажэньнямі аб шкоднасьці віна, усё ж прапануюць такі аргумэнт: а як жа можна ня выпіць, напрыклад, на вясельлі!?
ПРАЎДА: Праўда ў тым, што менавіта на вясельлі спажываньне алькаголю асабліва шкодна і нават злачынна. У той дзень, калі ўтворыцца сямья, пачынаецца новае жыцьцё і адбываецца зараджэньне жыцьця будучага чальца сямьі - у гэты час спажываць сьпіртныя напоі проста блюзьнерства і цяжкае злачынства. Бо цяжка выстаяць маладым, калі ўсе крычаць "горка", "пі да дна", і гэтак далей. І калі б замест алькаголю ў куфлі наліваліся смачныя і прыгожыя безалькагольныя напоі, усё гэта было б афарбавана ў цалкам іншы, нармалёвы і здаровы колер.
Алькаголь і маладыя - гэта не сумяшчальна ні ў якіх дозах, ні пры якіх умовах.
Алькаголь руйнуе ня толькі мозг. Гэтак жа пагібельна ён дзейнічае на рэпрадуктыўныя тканкі, на зародкавыя клеткі і на нашчадзтва. А гэта значыць, што ён губіць будучыню.
Дасьледаваньні паказалі, што ў мужчын, сыстэматычна спажываючых сьпіртныя напоі, адбываюцца глыбокія анатамічныя зьмены як у саміх рэпрадуктыўных органах, так і ў зародкавых клетках. Апошнія аказваюцца дэфармаванымі, іх колькасьць, актыўнасьць і жыцьцяздольнасьць парушанымі. Перакручваецца і функцыя гарманальных элемэнтаў. Адбываецца рэзкі дысананс паміж узмацнелым на пачатку лібіда і фізычнымі магчымасьцямі, што ўносіць разлад у сямейнае жыцьцё. У наступным слабеюць, а затым і поўнасьцю спыняюцца патэнцыйныя магчымасьці.
Паралельна са зьменамі фізіялёгіі гармонаў адбываюцца найгрубыя зьмены псыхікі, датычныя інтымнага боку жыцьця мужоў. Зьяўляецца паталягічная рэўнасьць, якая прымае выродлівыя формы і ператварае сямейнае жыцьцё ў пекла.
Зьмены ж у зародкавых клетках, як і само атручваньне арганізма сьпіртам, часта прыводзіць да зьяўленьня дэгенэратыўнага нашчадзтва. Гэтым і тлумачацца прапановы падвяргаць гвалтоўнай стэрылізацыі п'яніц, каб пазбавіць чалавецтва ад дэградацыі будучых нашчадкаў.
Канчатковы ПРАДУКТ дзейнасьці піўнога завода - дзеці з адхіленьнямі той або іншы ступені цяжару. Такіх немаўлятаў у нас ужо дзясяткі тысяч...
Уплыў алькаголю на нашчадзтва ідзе па двух напрамках: першае - ужываньне алькаголю суправаджаецца глыбокімі зьменамі ў палавой сфэры, уключаючы атрафію рэпрадуктыўных органаў.
Другі шлях узьдзеяньня алькаголю - гэта прамое дзеяньне на зародкавую клетку. Калі чалавек знаходзіцца ў алькагольным ап'яненьні, усе клеткі яго арганізма аказваюцца насычанымі этылявым ядам, у тым ліку і зародкавыя. Пашкоджаныя алькаголем зародкавыя клеткі абумоўліваюць пачатак дэградацыі. Яшчэ горш, калі жаночая клетка пры зьліцьці апынецца алькагалізаванай, у зародку тады адбудзецца як бы назапашваньне дэгенэратыўных уласьцівасьцяў, што асабліва цяжка адлюстроўваецца на разьвіцьці плоду, на лёсе дзіцяці.
Навукоўцамі шматлікіх краін праведзеныя сотні дасьледаваньняў: цяжарныя марскія сьвінкі цягам нейкага часу атрымлівалі маленькія дозы алькаголю. У выніку 54 дзіцяня з 88 (60%) загінулі адразу ж пасьля нараджэньня. Вядомы наступны выпадак. Для штучнага выпладу куранят 160 яйкаў паклалі ў адрыну, пад якой знахадзілася памяшканьне для перагонкі сьпірту. У тэрмін зьявілася толькі палова куранятаў, 40 з іх загінулі, а 25 вылупіліся выродлівымі, з абязьвечанымі дзюбамі, без кіпцюроў. А тут жа былі толькі пары алькаголю, якія праходзілі праз тоўшчу падлогі, а зародкі былі абароненыя шкарлупінай. Якая ж мізэрная колькасьць гэтага яду магла дасягнуць зародка, і гэтага было досыць, каб атрымаць такія наступствы. У экспэрымэньце на трусах доўгая алькагалізацыя самцоў прыводзіла да выбарчай паталёгіі галаўнога мозгу ў нашчадзтва, якая выяўлялася ў памяншэньні масы мозгу. У цяперашні час алькаголь лічыцца найболей таксычным ядам з усіх вядомых у адносінах да чалавечага зародка.
Аб уплыве алькаголю на зьяўленьне ідыётаў маюцца пераканаўчыя дадзеныя. Так, у Францыі яшчэ ў 1880-1890 гг. было ўсталявана, што з 1000 ідыятычных дзяцей у 471 былі бацькі – п’яніцы, у 84 - маці, у 65 - абодва бацькі. У 170 ідыятычных дзяцей зьвесткі не атрыманыя, і толькі ў 209 бацькі не былі п'яніцамі, ва ўсякім разе, у гэтым не прызналіся. Пры аналізе гэтых дадзеных было ўсталявана, што 8% агульнага ліку ідыётаў былі зачатыя, калі бацькі былі ў стане алькагольнага ап'яненьня. Гэта страшныя лічбы. Што зачатыя ў стане ап'яненьня дзеці могуць нарадзіцца ідыётамі, было вядома ўжо ў старажытнасьці, але ніхто не думаў аб такім высокім адсотку.
Расейскія навукоўцы ўсталявалі, што кожны літар абсалютнага алькаголю, спажыты на душу насельніцтва краіны ў год, прыводзіць да зьяўленьня на сьвет 0,236% дэфэктыўных дзяцей ад агульнай колькасьці нарадзіўшыхся, гэта значыць 10-12 тысяч чалавек. Калі ўзровень спажываньня алькаголю дасягае 10-12 літраў, то гэта азначае штогадовы прырост 100-120 тысяч дэфэктыўных дзяцей. Беларускія статыстычныя дадзеныя будуць аналягічныя, зразумела, з улікам колькасьці насельніцтва.
Вышэй прыведзеныя разьлікі зробленыя на падставе апублікаваных дадзеных па ліку школьнікаў у школах для дэфэктыўных дзяцей. Тут ня ўлічаныя дзеці, якія наогул не ў стане навучацца, памерлыя ў маленстве, а таксама дзеці з саслабелымі разумовымі здольнасьцямі, якія зь вялікімі цяжкасьцямі могуць яшчэ навучацца ў агульнаадукацыйных школах, прыносячы пакуты атачэньню, і пакутуючы самі.
Па сутнасьці і маштабам чалавечыя страты нашай дзяржавы ад ужываньня алькаголю, за кошт зьяўленьня войска алькаголікаў і п'яніц, людзей з дэфэктамі разумовага і фізычнага разьвіцьця, падобныя ваенным стратам. Карэннае адрозьненьне ад страт, якія нясе дзяржава ў цяперашні час, складаюцца ў тым, што калі пасьля любой вайны краіна магла аднавіць свае сілы паўнавартаснымі новымі пакаленьнямі, то страты ад алькагалізацыі краіны незаменныя. Зьяўляючыеся на сьвет разумова адсталыя людзі непазьбежна даюць такое ж разумова непаўнавартаснае нашчадзтва, адбываецца нарастаючае паніжэньне разумовага ўзроўню народу. Зьнішчэньне нацыянальнага розуму занадта дарагі кошт сумнеўнаму задавальненьню ад ужываньня алькаголю. Адзіным спосабам спыніць гэты працэс зьяўляецца выключэньне алькаголю з жыцьця грамадзтва.
На адной з сэсій Акадэміі мэдыцынскіх навук Савецкага Саюзу гэтае пытаньне падвяргалася абмеркаваньню. Навукоўцы пад мікраскопам у доўга п’ючых людзей дэманстравалі зародкавыя клеткі. Яны былі амаль усе зьнявечанымі: то з вялікай дэфармаванай галоўкай, то, наадварот, вельмі маленькай, ядро розных памераў, з разьедзенымі контурамі, пратаплязмы то мала, то многа. Амаль не было відаць ні адной нармалёвай зародкавай клеткі. Няўжо магчыма здаровае нашчадзтва пры наяўнасьці такіх грубых зьменаў у зародкавых клетках?
Народная мудрасьць вучыць, што дзеці ня толькі алькаголікаў, але нават ужываючых алькаголь аднаразова, перад зачацьцем, часта нараджаюцца слабымі, адсталымі ў разьвіцьці або разумова непаўнавартаснымі і нават мёртвымі.
Законы Старажытнага Рыма забаранялі маладым людзям да 30 гадоў, гэта значыць у гады найболей актыўнага ўзнаўленьня нашчадзтва, піць сьпіртныя напоі. Паводле законаў Старажытнай Грэцыі, строга забаранялася п'янаму мужу сыходзіцца з жонкай. На Русі таксама забаранялася жаніху і нявесьце ўжываць хмельнае.
Тамака, дзе мае месца сыстэматычнае спажываньне алькаголю хоць б адным бацькам, тамака вялікая верагоднасьць зьяўленьня нашчадзтва з цяжкімі зьменамі псыхікі.
Калі спажываньне алькаголю мужчынам непазьбежна адаб’ецца адмоўна на нашчадзтве, то жанчына нясе згубу будучыні ў шмат раз большую.
У выніку абсьледаваньня паўтары тысяч маці і іх дзяцей, адхіленьні ад нормы назіраліся ў 2% дзяцей, якія нарадзіліся ад маці, якія зусім не ўжывалі сьпіртнога. Гэты адсотак падвысіўся да 9 сярод дзяцей "умерана" пітушчых маці (адхіленьні ад нормы назіраліся ў 4,5 разы часьцей ў тых, хто піў "умерана"). У дзяцей, маці якіх моцна пілі, адсотак адхіленьня ад нормы падняўся да 74. Прычым у апошніх, як правіла, рэгістравалася не адно, а некалькі адхіленьняў ад нормы. Менавіта на плодзе, на дзецях, у якіх ахоўныя мэханізмы яшчэ вельмі слабыя, атрутнае дзеяньне алькаголю адбіваецца асабліва пагібельна.
Тамака, дзе мае месца сыстэматычнае п'янства хоць б аднаго бацькі, вялікая верагоднасьць нашчадзтва зь цяжкімі зьменамі псыхікі.
Нараджэньне дэфэктыўнага дзіцяці ня толькі пазбаўляе радасьці жыцьця гэтае няшчаснае дзіцё, але і на шматлікія гады, а то і на ўсё жыцьцё робіць няшчаснымі бацькоў, атручваючы ўвесь уклад жыцьця сямьі. Справа ў тым, што дзіцё з паталягічнымі адхіленьнямі, аж да поўнага ідыятызму, бацькі кахаюць ня менш, а можа быць і больш, чым нармалёвага дзіцяці. Тут далучаецца жаль і пачуцьцё ўласнай віны.
Дзіця атрымлівае ахоўныя сілы з малаком маці, а калі маці атручвае сябе алькаголем, яна руйнуе арганізм дзіцяці і надоўга затрымлівае ўтварэньне імунітэту. Нават пары алькаголю, зьмешчаныя ў пакоі, дзе дзеці сьпяць, адмоўна адбіваюцца на ўступаючай у жыцьцё чалавечай істоце.
Дзіця першых гадоў жыцьця ня можа нічога вырашаць за сябе. І калі яму "для апэтыту" або "дзеля пацехі" даюць віно, то гэтым вырабляюць найцяжэйшы гвалт над ахоўнымі сіламі арганізма, забіваючы прыроднае пачуцьцё агіды да ядаў і выклікаючы, наадварот, вельмі рана нястрымную цягу да віна. Як паказваюць дасьледаваньні, сярод злоўжываючых алькаголем амаль адна траціна прылучылася да віна ў веку да 10 гадоў. Усе гэтыя дзеці не самі пілі віно, іх частавалі бацькі або сваякі.
У абароне нашай будучыні ад дэградацыі вырашальная роля прыналежыць жанчыне. П'янства прымае цяпер пагрозьлівыя памеры, нясучы за сабой самыя цяжкія наступствы, больш за ўсё пакутуюць жанчыны, а праз іх будучыня сямьі і грамадзтва. Становішча ўскладняецца тым, што самі жанчыны ўзмоцнена ўцягваюцца ў п'янства, у выніку чаго жаночы алькагалізм расьце хутчэйшымі тэмпамі, чым мужчынскі.
Дзякуючы сваім высокім душэўным якасьцям жанчына заўсёды была меней сьхільнай да злачынстваў і зьяўлялася дбайным змагаром цьвярозасьці. І вось такой далікатнай і маральнай сіле, а праз яе і ўсяму народу, пагражае сьмяротная небясьпека.
На жаль, у апошні час, як было сказана, ужываньне сьпіртнога перастае быць "прывілеям" мужчын. Калі ў пачатку XX стагодзьдзя на 100 мужчын алькаголікаў прыходзілася 10 жанчын, якія пакутуюць алькагалізмам, то ў сямідзесятых гадах, напрыклад у ЗША, жанчыны ў гэтым пытаньні зраўняліся з мужчынамі.
У гэтым выпадку дзеці, вядома, пакутуюць ва ўсіх адносінах, і тут цяжка разьлічваць на то, каб з такой сямьі выйшаў бы непітушчы. Не таму, што алькагалізм перадаецца па спадчыне, а ад заразнага прыкладу. Пры гэтым трэба яшчэ раз падкрэсьліць, што для дзяцей больш заразны прыклад бацькі-рытуальшчыка, чым бацькі-алькаголіка.
Калі спажываньне алькаголю дарослымі прыводзіць да найцяжкіх наступстваў для грамадзтва і краіны, то прылучэньне да віна дзяцей і падлеткаў ставіць пад пагрозу будучыню нацыі.
