МАНА: Калі захачу, тады і кіну піць.

ПРАЎДА: Так гаварылі, пачынаючы піць, усе п'яніцы і алькаголікі. Яны і зараз гэта паўтараюць. Гэтыя людзі ня могуць "захацець". І мільёны з тых, хто, пачынаючы піць, паўтараў гэтыя словы, скочваюцца па сьлізкай дарожцы да прымусовага лячэньня і псыхіятрычнай лякарні.

Беручы першую чарку ў рукі, кожны павінен разумець, да чаго вядзе той шлях, на які ён становіцца. Гэта шлях злачынстваў і цяжкіх выпрабаваньняў, шлях разбурэньня сямьі і грамадзтва, шлях згубы чалавецтва. Ня кожны дойдзе да злачынства, але кожны пітушчы гэтаму спрыяе, вольна або мімаволі, і зьяўляецца кандыдатам у алькаголікі!

У першую чаргу пакутуе сам пітушчы. Ён крадзе ў сябе нармалёвае жыцьцё. Вядома, яму здаецца, што ўжо праз дзень ад хмелю не засталося і сьлядоў. Аднак дасьледаваньні паказваюць, што самыя вышэйшыя аддзелы чалавечага мозгу, тыя, у якіх закладзеныя разумовыя здольнасьці, памяць і асацыяцыі, аказваюцца ў стане паралічу яшчэ шмат дзён пасьля "умеркаванай" дозы алькаголю, асабліва прынятай паўторна.

Находзячыся стала пад лёгкім "наркозам", ён не бачыць і не можа адчуваць поўнага шчасьця ні ад сямьі, ні ад дзяцей, якія растуць нярэдка нэрвовымі або псыхічна непаўнавартаснымі. Пітушчы чалавек хварэе ў шмат раз часьцей, чым непітушчы, і хваробы ў яго працякаюць значна цяжэй, чым у непітушчых.

Па сутнасьці, усё пітушчыя - добраахвотныя самазабойцы, якія за зманлівае задавальненьне пабыць пад хмельнымі парамі адплачваюцца хваробамі і раньняй старасьцю. Нельга параўнаць, двух людзей аднаго веку, асабліва пасьля 50-60 гадоў, калі адзін з іх п’е, а іншы не.

У пітушчага рана праступаюць прыкметы дачаснай лядашчасьці, зношанасьці арганізма, як быццам ён доўгі час пакутаваў зьнясільваючай хваробай. Погляд яго бляклых вачэй выяўляе стомленасьць і абыякавасьць, скура сухая і пакрытая маршчынамі. Гэта тлумачыцца глыбокімі і раньнімі зьменамі ў самім рэчыве галаўнога мозгу, а акрамя таго - раньняй гіпафункцыяй і нават атрафіяй шматлікіх эндакрынных залоз. У пітушчых людзей даволі рана надыходзяць зьмены ў палавой сфэры, уключаючы страту лібіда, памяншэньне прадукцыі і нават атрафію насеньнікаў.

Але самае галоўнае, у чалавека пітушчага рэзка зьбядняецца яго псыхічнае жыцьцё, усё больш адыходзячы ад высокіх чалавечых ідэалаў. Вышэйшыя асацыятыўныя цэнтры, якія зьяўляюцца больш чульлівымі да шкодных агентаў, такіх як алькаголь, прыгнятаюцца раней. Самакантроль саслабевае, бяруць верх найнізкія інстынкты. Таму п'яніцы і алькаголікі - гэта людзі часта з грубіянскімі, нізіннымі схільнасьцямі, з нізкай працоўнай дысцыплінай. Паступова яны апускаюцца яшчэ ніжэй, грамадзтва поўнасьцю губляе над імі сацыяльны кантроль.

Ужываньне алькаголю прыносіць незьлічоныя бедзтвы грамадзтву. Яно руйнуе сямью. Ад 60 да 88% разводаў зьдзяйсьняецца па віне п'янства аднаго або абодвух мужоў. А гэта значыць, што мільёны дзяцей становяцца паўсіратамі, а то і круглымі сіротамі нягледзячы на тое, што абодва бацькі жывыя. Па віне п'янства мужчын мільёны жанчын у прадуктыўным веку застаюцца самотнымі і бязьдзетнымі, што само па сабе наносіць велізарную шкоду грамадзтву. Дзеці, пакінутыя без бацькоў, лёгка становяцца на шлях парушэньня закона, рана пачынаюць піць і папаўняюць войска злачынцаў і алькаголікаў, што аказвае шкодны ўплыў на нармалёвы стан грамадзтва.

Парушэньне закона і злачынствы таксама зьдзяйсьняюцца часьцей за ўсё пад уплывам алькаголю. Дзевяць дзесятых злачынстваў, ачарняючых чалавецтва, зьдзейсьнена па віне алькаголю, пісаў Леў Талстой.

Ня меней цяжкім для нашай краіны зьяўляецца рэзкае падзеньне прыросту насельніцтва ў сувязі з спажываньнем алькаголю. Пры масавым ужываньні алькаголю непазьбежны рост разумова непаўнавартасных людзей розных ступеняў, пачынальна ад благога або "выбухнага" характару да поўных ідыётаў.