МАНА: Сухі закон нідзе ніякага нажытку не прыносіў і прынесьці ня можа. У ЗША яго ў свой час увялі, але хутка адмовіліся з прычыны неэфэктыўнасьці. У Расеі таксама, гавораць, быў уведзены сухі закон, але доўга не пратрымаўся, так як нажытку ад яго не было. Сталі больш турыць самагонку, павялічылася кантрабанда алькаголю з-за мяжы і гэтак далей.

ПРАЎДА: Гістарычная праўда: у 1914 годзе ўжо ў перадпачатку і нават у пачатку вайны пад ціскам грамадзкіх патрыятычных сілаў быў выдадзены царскі ўказ аб забароне вытворчасьці і продажу ўсіх відаў алькагольнай прадукцыі на ўсёй тэрыторыі Расеі.

Аб тым, які дабратворны ўплыў на ўсе бакі жыцьця народа і дзяржавы аказаў гэты закон маецца строга аб'ектыўная навуковая літаратура. Таму тыя хто піша, што ён "не прынёс нічога добрага", проста нахабна ілгуць. Насамрэч краіна адразу ж ажыла: рэзка зьнізілася злачыннасьць, рэзка зьнізілася колькасьць п'яніц і псыхічных хворых.

На вытворчасьці ўжо праз год прадукцыйнасьць працы падвысілася на 9-13 адсоткаў. Прагулы зьнізіліся на 30-40%. У ашчадныя касы пацяклі буйныя сумы грошай, якія дазволілі міністэрству фінансаў ставіць пытаньне аб вялікіх фінансавых рэформах.

Галоўнае ж - гэтае стаўленьне народа да гэтага закона. Алькагольныя магнаты запужвалі алькагольнымі бунтамі і пагромамі вінных крамаў. Насамрэч народ успрыняў гэтую пастанову як вялікае нацыянальнае сьвята. І пры апытаньні насельніцтва 84% выказаліся за то, каб сухі закон пакінуць не на час вайны, як пісалася ва Ўказе, а на вечныя поры.

Дэпутаты Дзярждумы ад сялян зьвярнуліся да цара з адмысловай просьбай. Яны пісалі: "Казка аб цьвярозасьці - гэтым перадпачатку зямнога раю стала на Русі праўдай. Панізілася злачыннасьць, заціхла хуліганства, скарацілася жабрацтва, спусьцелі турмы, вызваліліся лякарні, надышоў мір у семьях, падвысілася прадукцыйнасьць працы, зьявіўся дастатак. Нягледзячы на перажытыя ўзрушэньні (мабілізацыя і вайна), вёска захавала і гаспадарчую ўстойлівасьць і бадзёры настрой. Ды будзе сорамна ўсім тым, якія гаварылі, што цьвярозасьць у народзе неймаверная, што яна не дасягаецца забаронай. Не паўмеры патрэбныя для гэтага, а адна рашучая беззваротная мера. Выключыць алькаголь з вольнага звароту ў чалавечым грамадзтве на вечныя поры".

На працягу 1914-1925 гадоў душавое спажываньне ў краіне наблізілася да нуля, складаючы 0,1-0,2 літра. Гэты закон аказаў вялікі выхаваўчы і самы дабратворны ўплыў на розум і маральнасьць людзей. Нягледзячы на яго адмену, душавое спажываньне ў краіне вагалася ад 0,83 да 2,0 л. і толькі ў пяцідзесятых гадах пачаўся катастрафічны рост душавога спажываньня алькаголю, заняўшы ў васьмідзесятых гадох першае месца ў сьвеце.

Ня меншай дыскрымінацыяй падвергнуўся і Ўказ Урада 1985 года аб барацьбе з п'янствам і алькагалізмам, не гаворачы аб тым, што з нагоды гэтага закона ні радыё, ні тэлебачаньне не ўдастоіліся падаць слова непітушчым, яны ўскосна рабілі ўсё, каб скампрамэтаваць яго.