МАНА: Трэба выпіць з "устатку", для апэтыту, пры болях у страўніку, язьве.

ПРАЎДА: Пры прыёме ўнутр пакутуе першым чынам страўнік. І чым мацней алькагольныя вырабы, тым цяжэй працякае параза.

Пад уплывам алькаголю адбываюцца глыбокія зьмены ва ўсім жалезістым апараце стрававальнага канала. Залозы, разьмешчаныя ў сьценцы страўніка і выпрацоўваючыя страўнікавы сок, які ўтрымлівае пэпсін, саляную кіслату і розныя энзімы, неабходныя для пераварваньня ежы, пад уплывам раздражненьня спачатку вылучаюць шмат сьлізі, а затым і атрафуюцца. Узьнікае гастрыт, які, калі ня ўхіліць чыньнік і не лячыць, можа перайсьці ў рак страўніка.

Чарговым элемэнтам маны зьяўляецца - сьцьвярджэньне, што нядрэнна выпіць чарачку алькагольнага яду для апэтыту, што алькаголь спрыяе страваваньню. Што ж, вернемся яшчэ раз да мэханізму ўзьдзеяньня этанолу на арганізм. Вось чалавек выпіў чарку гарэлкі, не гаворачы ўжо аб тым, што некаторыя атручваюцца шклянкамі. Першым чынам, яму абпаліла сьлізістую абалонку паражніны рота, стрававода, страўніка, а значыць загінула маса клетак сьлізістай, прызначаных абараняць органы ад розных непажаданых узьдзеяньняў і пранікненьня мікробаў. Гэтая акалічнасьць спрыяе не толькі розным захворваньням, але і ракавым захворваньням паражніны рота, зяпы, гартані, стрававода.

Статыстычныя дадзеныя паказваюць, што ў самаатручваючыхся алькаголем рызыка разьвіцьця рака паражніны рота вышэй у 10 разоў, а калі яны яшчэ і паляць, то ў 15 разоў у параўнаньні зь непітушчымі і непаляшчымі.

У выніку раздражненьня алькаголем сьлізістай абалонкі страўніка ў чалавека можа ўзьнікнуць ілюзорнае, суб'ектыўнае адчуваньне апэтыту, але насамрэч у гэты момант арганізм уключаецца ў барацьбу зь ядам, патрабуе новых порцый ежы і вадкасьці, каб разьвесьці канцэнтрацыю атруты. Функцыі залоз, якія выпрацоўваюць страўнікавы сок, зьмяняюцца ў большым дыяпазоне, што прыводзіць да іх высільваньня. А калі ўжо зьяўляюцца болі ў верхняй частцы жывата, пачынаецца млоснасьць, ваніты і аб апэтыце ўжо і прамовы не ідзе.

Думаецца, што няма сэнсу падрабязна тлумачыць, наколькі ілжыва сьцьверджаньне аб магчымасьці лячэньня язвы страўніка або дванаццаціперснай кішкі з дапамогай "надпальваньня" алькагольным ядам. Ніякага мэтаду "надпальваньня" не існуе, інакш бы лячылі надпальваньнем усе паверхневыя язвы.

Паніжэньне сакраторнай і фэрмэнтатыўнай функцыі страўніка, а значыць і бактэрыцыднага дзеяньня страўнікавага соку стварае ўмовы для разьвіцьця брадзільных і гніласных працэсаў, што вядзе да запаленчых зьяваў у кішэчніку. Пачынаюць турбаваць паносы і завалы, адбываецца значная страта вагі.