Дзеля адпачынку

МАНА: Віно здымае напругу, таму ў сьвята і ў дзень адпачынку неабходна выпіць.

ПРАЎДА: Віно стварае ілюзію здыманьня напругі. На самой жа справе напруга ў мозгу і ва ўсёй нэрвовай сыстэме захоўваецца, і калі мінуе хмель, напруга аказваецца яшчэ большай, чым да прыняцьця віна… Але да гэтага дадаецца яшчэ паслабленьне волі і разьбітасьць.

У грамадзкім сэнсе, найболей небясьпечным і далёка ідучым наступствам ужываньня сьпіртных напояў зьяўляецца тое, што яны расслабляюць і хвалююць звычку да працы і вельмі рана парушаецца нармалёвая патрэбнасьць працаваць.

Пасьля ўжываньня алькаголю сон не аднаўляе звычайнай бадзёрасьці і не дае адчуваньні адпачынку. Насуперак нармалёваму парадку рэчаў, калі за днём адпачынку зьяўляецца патрэбнасьць да працы, у асоб, якія спажываюць алькаголь у сьвята, заўважаецца неахвота да працы, непераможная лянота, благая сьхільнасьць духу, галаўны боль, пачуцьцё пахмельля, што прыводзіць іх да пасьля сьвяточнага п’янства або прагулу. З-за ўжываньня віна сьвяточны дзень - дзень адпачынку і душэўнага ўздыму, губляе сваё маральнае і фізіялягічнае значэньне. Праца і адпачынак руйнуюцца пры ўжываньні віна самым грубым чынам. Віно - вораг адпачынку і выключае самую яго магчымасьць.

Асноўная рыса наркатычных сродкаў, да якіх адносіцца алькаголь, складаецца ў тым, што яны здольныя прытупляць непрыемныя адчуваньні і асабліва пачуцьцё стомы, аднак стварыўшы ілюзіі і самападман на кароткі час, алькаголь не толькі не ліквідуе ні таго, ні іншага, а наадварот, узмацняе іх, чым ускладняе і ацягчае жыцьцё працоўнага чалавека.

Наркотыкі дзеляцца на дзьве катэгорыі: дыпрэсанты і антыдыпрэсанты, алькаголь адносіцца да моцных дыпрэсантаў. Таму раніцой (тым з чытачоў, каму даводзілася дужа перабіраць, напэўна знаёма ранішняе пачуцьцё, калі смокча пад лыжачкай, кожны шоргат прыводзіць у хваляваньне і турботу, увогуле, пачуцьцё падобнае на страх за дрэнны ўчынак зьдзейсьнены напярэдадні) да праблемаў і стрэсаў, якія трэба заўважыць, пасьля выпіўкі не вырашыліся, дадаецца яшчэ і стрэс, выкліканы ўзьдзеяньнем прынятага напярэдадні алькаголю.

Пры паўторных прыёмах алькаголю гэтыя ўскладненьні пагаршаюцца, і чалавек ужо не ў стане зь імі зладзіцца. Ён апускаецца. Нежаданьне працаваць узмацняецца. Вось чаму сярод пітушчых рэзка ўзрастаюць прагулы і падае інтэнсіўнасьць і якасьць працы. Гэта датычыцца ўсіх зьвёнаў і рангаў працоўных і служачых. Але асабліва вялікую шкоду наносіць ужываньне віна кіруючым працаўнікам і асобам інтэлектуальнай працы.

Пры паслабленьні і выпадзеньні вышэйшых функцый кары галаўнога мозгу ў творчых людзей зьнікае ня толькі жаданьне, але і магчымасьць ствараць нешта новае, складанае, якое патрабуе напружаньня волі, якая саслабла, увагі, якая лёгка расьсейваецца, новых думак, якія ня могуць зьявіцца ў мозгу, яшчэ нявызваліўшымся ад сьпіртных пароў.

Кіруючаму працаўніку, калі ён з пахмельля, куды прасьцей сказаць "не" і тым самым асвабадзіць сябе ад неабходнасьці аб чымсьці думаць, нешта высьвятляць, камусьці тэлефанаваць, прымаць нейкае рашэньне. А сказаў "не" - і ніякіх табе клопатаў і хваляваньняў. Што ж датычыцца згрызотаў сумленьня і маральных перажываньняў, то гэтыя пачуцьці ў пітушчых рана атрафуюцца.